آبان ۲۱, ۱۳۹۸

ایمیل: info@SaharArjmand.com
sale no mobarak
 

نحوه پرسش شفاهی در کلاس

چرا وقتی می شود گروهی درس پرسید انفرادی این کار را انجام دهیم؟
آیا به عنوان یک مدرس ما دوست داریم کاری کنیم که دانش آموزان ما با احساس شکست در دوستانشان حس پیروزی و برنده بودن داشته باشند؟
آیا دوست داریم کلاس ما طوری باشد که بعضی از دانش آموزان هیچ کاری در کلاس انجام ندهند و از چشم ما پنهان بمانند؟
آیا قصد داریم بیشترین توجه و کمک در کلاس به دانش اموزانی بشود که مشکلی ندارن و کمترین کمک و توجه به دانش‌آموزانی بشود که بیشترین کمک را نیاز دارند؟
به عنوان یک مدرس جواب شما به این سوالات چیست؟

مطمئن هستم که جواب شما خیر است و هیچ مدرسی کلاسی با ویژگی را نمی پسندد و علاقه مند هست که کلاسش پر از شور و هیجان باشد و همه دانش آموزان در فعالیت های آموزشی شرکت کنند ،به هم گوش دهند ،برای یکدیگر ارزش و احترام قایل باشند و در زمان محدود کل کلاس به صورت عادلانه وارد فرایند یادگیری و پرسش و پاسخ شوند.
پس چرا باز هم مدرسین هنگامی که تصمیم‌ می گیرند کلاس خود را ارزیابی کنند دفتر خود را باز می کنند و اسم چند نفر را صدا می زنند و درس می پرسند و یا نهایتا یک امتحان کوچک به صورت کتبی برگزار می کنند تا از همه درس پرسیده شود . امتحان کتبی این ویژگی را دارد که هم زمان همه مورد ارزیابی قرار می گیرد اما در مورد ارزیابی های شفاهی چطور!
می توانیم از سیستم هایی که تمام دانش آموزان را درگیر فرایند یادگیری و پرسش و پاسخ می کند استفاده کنیم.
بیایید دو تا معلم را با هم مقایسه کنیم که دو روش متفاوت استفاده میکنند.یک معلم از شیوه های قدیمی تر و پرسش و پاسخ انفرادی استفاده می کند و دیگری از روش های تعاملی . حالا با مزایا و معایب این دو شیوه اشنا خواهیم شد.
معلم شماره ۱،روش انفرادی math_boy1

معلم سوال می پرسد و دانش آموزان داوطلب می شوند تا به سوال جواب دهند و یا خود معلم اسمی را صدا می زد.
• در کلاس هم دانش آموزان قوی وجود دارند و هم ضعیف.وقتی مدرس سوال می پرسد.دانش آموزان قوی تر دست خود را بالا می برند و برای این کار داوطلب می شوند بنابر این بیشتر موفق می شوند تا توجه معلم را به خود جلب کنند و معمولا موفق می شوند که با اصرار های زیاد معلم را تحت تاثیر خود قرار دهند. پس دانش آموزان قوی تر بیشترین توجه را جذب می کنند.
• دانش آموزان ضعیف تر دست خود را بالا نمی اورند و محروم می مانند
• چون فقط یک دانش آموز در یک لحظه شانس جواب دادن را دارن بقیه از شرکت در آن فعالیت نا امید می شوند و بی کار می مانند.
• اگر دانش آموزی که انتخاب شده نتوانند جواب درست بدهد یک بار دیگر موجی از شادی و هیجان در کلاس به راه می افتد تا بتوانند توجه معلم را به خود جلب کنند تا جواب را بگویند. در حقیقت شکست و ناکامی یک دانش آموز در کلاس حسی از امید را در دیگران بیدار می کند تا آنها بتوانند مهارت های خود را نشان بدهند و این یک حس بسیار بد و نا امید کننده در دانش آموزی که پاسخ را درست نداده ایجاد می کند.
• وقتی دانش آموز منتخب جواب را درست می گوید مورد تحسین و تشویق معلم قرار می گیرد و یا نمره مناسبی و یا پاداشی دریافت می کند که این باعث می شود در بعضی از دانش آموزان حس حسادت و یا رقابت ایجاد کند چون آنها نتوانستندر آن امتیاز و یا تحسین و تشویق را برای خود کسب کنند و از آن محروم مانده اند.
• در دانش آموزان ضعیف تر این حس پدید می آید که بعضی ها با هوش تر و بعضی ها کم هوش تر هستند.و کم هوش ها چیز ی برای ارایه ندارند و  به مرور علاقه و اشتیاق برای آموزش را از دست می دهند چون احساس می کنند چیز ی برای جلب توجه و یا ارزشمند بودن ندارند و به حاشیه کلاس رانده می شوند و منفعل باقی می مانند.
• ضعیف تر ها بی کار می مانند و قوی تر ها پرکار و فعال.
• معلم نمی تواند ارزیابی دقیق تر ی از کلاس انجام دهد چون بیشتر محور کلاس حول دانش آموزان قوی تر است.


 مهمترین نتیجه این شیوه از پرسش و پاسخ این است که بعضی بی کار و بعضی مدام در حال فعالیت هستند و فقط تعداد محدودی از دانش آموزان فرصت دارند تا در یک فعالیت شرکت کنند و این کار باعث می شود افرادی که بی کار ماننده اند مشغول کار دیگری شوند و یا مشغول گردش در عالم افکار و خیال خود هستن و به شدت  توجه پایین می آید.


 البته این بدان معنا نیست که هیچ وقت از کسی نخواهیم که داوطلب شود گاهی می توان از این روش استفاده کرد در فعالیت هایی مانند کنفرانس دادن و از این قبیل و برای پرسش و پاسخ بهتر است تا حد ممکن از این شیوه استفاده ه نشود البته گاهی نیاز است که دانش آموزان به صورت انفرادی ارزیابی شوند که بهتر است برای این کار یک سیستم طراحی شور که در مقاله قبلی به آن اشاره شد. حتی در ارزیابی های انفرادی باز هم می توان از بقیه دانش آموزان استفاده کرد آنها نیز وارد فرایند پرسش شوند و کسی در کلاس بی کار نمانده.
معلم شماره ۲ .استفاده از شیوه های تعاملی.source-http-fr-123rf-com-photo-7615542-discussion-des-enfants-html-ik2uzl-clipart
• معلم سوالی را مطرح می کند و دانش آموزان را در گروه های دو نفره قرار می داد .دانش آموز الف یک جواب می دهد و حالا نوبت دانش آموز ب است. گاهی فقط یک جواب برای سوال وجود دارد .می توان از هر کدام خواست که خیلی سریع روی کاغد بنویسند و به دوست خود نشان دهند و هر کدام پاسخ دوست مقابل را اصلاح و یا کامل کند و در آخر پاسخ توسط معلم داده می شود و همه دانش آموزان جواب ها را چک می کنند. در این روش در مورد سوال هایی که بیش از یک پاسخ دارند برای مثال نام بردن کوه ها و..دانش آموز نمی تواند جواب دوست خود را تکرار کند و مجبور است فکر کند تا یک مورد دیگر را نام ببرد.در حالیکه در روش قبلی دانش آموزان گاهی پاسخ های تکراری می دهند و فکر کردن متوقف می شود چون منتطر هستند تا نوبت آنها شود و دوباره هیجان جواب دادن به سراغ آنها بیاد و عده ای هم اصلا به جواب فکر نمی کنند و فرایند طوفان فکری و فکر کردن کمتر در این نوع کلاس اتفاق می افتد.در مورد سوالاتی که جواب آنها نیاز به توصبح و یا اظهار نظر دارد . معلم سوال را مطرح می کند و برای مثال یک دقیقه به دانش آموزان الف در هر گروهی فرصت می دهد تا با دوستش صحبت کند .دانش آموز ب در این مدت به او گوش می داد می تواند نکته ها را یادداشت کند .حالا نوبت عوض می شود و دانش آموز ب شروع به صحبت می کند اما قبل از آن باید از دانش آموز الف تشکر کند و حالا شروع به صحبت کند.و دانش آموز الف به حرف های او گوش داد و نکاتی را یادداشت کند و در پایان از آون تشکر کند و حالا نوبت جمع بندی می رسد.البته این فرایند بستگی به سن و سطح علمی دانش آموزان متغیر است و می توان از این شیوه ایده گرفت و به صورت های مختلف آن را طراحی کرد.
• در این روش در یک زمان محدود همه وارد فرایند پرسش و پاسخ شفاهی شده اند .دانش آموزان یاد می گیرند که به دیگران گوش دهند و به آنها احترام بگذارند و تشکر کنند  و دیگر رقابتی که بر اساس شکست دیگران باشد به وجود نمی آید و کسی از ناکامی دانش آموز دیگری سود نمی برد و احساساتی مانند خشم و یا حسادت و مانند این ها بسیار کنترل می شود و به پایین ترین سطح خود در کلاس می رسد.
با توجه به مزایای پرسش و پاسخ به صورت تعاملی حالا نظر شما چیست؟
اگر گاهی نیاز هست که به صورت انفرادی از دانش آموزان پرسش کنید آن را به چه شیوه ای انجام می دهید تا کسی در کلاس بی کار نمانده؟
منبع: Kagan Online Magazine, Spring 2011. www.KaganOnline.com

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

12 نظر

  1. محمد

    با سلام
    من موافق این مطلب نیستم چرا که ما در کشورمان فرهنگ گروهی کار کردن را باید از مدرسه و سالهای اول در بچه ها گسترش دهیم و من به نوبه خودم تجربه چنین روش (روش دوم ) را داشته ام در اول چون زبان آموز تجربه این کار را قبلا نداشته معمولا آنهایی که ضعیف ترن در گروه ها نظرات کمتری می دهند و به قول معروف از زیر کار در می روند و چون در فرهنگ ما همیشه باید دانش آموز زور بالای سرش باشد ، تا مستقیما متوجه نشود که نمره منفی میگیرد درس نمی خواند. نمیدانم متوجه مطلب شدید یا نه ولی در کل این موارد باید از پایه درست شود و چون این مطلب هم برگرفته از منابع خارجی می باشد مطمعنا در آن کشور دانش آموز مشکلی با گروهی کار کردن ندارد و فرهنگ آن را از بچگی درک کرده است.متشکرم
    این نظر شخصی من بود.

    پاسخ
    1. سحر ارجمند

      سلام
      از شما صمیمانه سپاسگذارم که برای خواندن این مقاله وقت صرف کردید و حتی نطر خود را کامل نوشتید.آدم های زیادی هستند که این کار رو انجام نمیده. به عنوان یک مدرس کار شما برای من ارزشمند است.
      بله در کشور ما متاسفانه به شدت با این مشکل روبه رو هستیم.حتی خود من.و همیشه قبل از اینکه تلاش کنم از کار گروهی در کلاس خود استفاده‌کنم نیاز هست که فرهنگ آن را در کلاس خود پیاده کنم و بعد از کارهای گروهی بهره ببرم.
      و شما میبینید که چقدر کلاس متفاوت خواهد بود و لدت بخش .این کار هم قوانین خاص خودش رو دارد که حتما سعی میکنم که در مورد آن مطالبی رو روی سایت بزارم و همین تجربه های خودم را.

      پاسخ
        1. سحر ارجمند

          سلام به شما دوست عزیز
          ممنونم از اینکه مقاله را مطالعه کردید
          بخشی از اون بر اساس تجربیات خود من هست در طول ده سال تدریس
          و بر اساس مطالعات روان شناسی
          تعوری انتخاب
          شخصیت شناسی mbti
          و کتاب mind set
          که می تونید سرچ کنید و مطالعه بفرمایید

          پاسخ
  2. آرام

    ممنون از مطالب خوبتون.واقعا عالیه که شما خود روش ها رو گفتید ولی در همه جا فقط به این جمله بسنده میشه که سعی کنید گروهی بپرسید و یا سعی کنید از همه دانش آموزان سوال کنید .ولی شما که چگونه رفتار کنیم را بیان کردید.ممنونم

    پاسخ
  3. مریم0058

    با سلام.من مقالاتتون رو در مورد آموزش زبان خوندم و چون خودم دبیر زبان هستم خیلی استفاده کردم.امکانش هست یه فیلم کوتاه در مورد پرسشهای شفآهی تهیه کنید. البته فیلم در موقعیت واقعی اتفاق افتاده باشه.

    پاسخ

پاسخ دادن به محمود رحیمی لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *